Kada je Haiti odigrao svoju grupnu utakmicu protiv Škotske u subotu, za hiljade Haićana koji žive u Bostonu taj trenutak je nosio mnogo dublje značenje od pukog sportskog događaja. Bila je to samo najnovija tačka u dvodnevnom slavlju koje je zajednica već mesecima živela, a sve u senci ozbiljnih političkih pretnji koje vise nad njenim egzistencijalnim statusom u Sjedinjenim Državama.
Haiti je nastupio na Svetskom prvenstvu po drugi put u istoriji, više od pola veka nakon prvog učešća 1974. godine. Međutim, iza tog istorijskog povratka krije se mnogo složenija priča. Aktuelna zabrana ulaska haićanskih državljana u SAD, kao i predmet koji se trenutno razmatra pred Vrhovnim sudom, a koji se tiče pokušaja američke vlade da ukine privremeni zaštitni status za Haićane koji su stigli u zemlju nakon zemljotresa 2010. godine, bacaju senku na svako slavlje. Odluka suda očekuje se uskoro.
Ruthzee Louijeune, prva haićansko-američka odbornica u Bostonu i bivša predsednica gradskog veća, opisala je ovaj trenutak kao nešto što nosi ogromnu težinu, istoriju i ponos za haićansku dijasporu.
Prema podacima Zavoda za popis stanovništva SAD, oko četiri odsto od približno 670.000 stanovnika Bostona čine Haićani, što ovaj grad svrstava na drugo mesto po glavi stanovnika kada je reč o haićanskoj populaciji u celoj zemlji. Oko 45.000 stanovnika Masačusetsa boravi u SAD pod privremenim zaštitnim statusom, što je treća najveća haićanska grupa u državi.
Put haićanske fudbalske reprezentacije do turnira sa 48 ekipa bio je izuzetno težak. Zbog unutrašnje političke nestabilnosti, Haiti nije odigrao nijednu kvalifikacionu utakmicu na domaćem terenu, što se nije desilo u poslednjih 52 godine. Pobedom od 2:0 nad Nikaragvom 18. novembra izborili su plasman, a taj datum se poklapa sa godišnjicom haićanske pobede nad Francuskom u odlučujućoj bici Haićanske revolucije 1803. godine.
Louijeune je pomogla da se organizuje grupa od oko 300 haićanskih navijača koji su u subotu ujutru marširali od čuvenog Kopli Skvera do Bostona Komona. Utakmica u Foksboru odigrana je samo nekoliko nedelja nakon što je u bostonskom kvartu Matapan održana 24. Parada haićanskog jedinstva.
Govoreći o pritiscima kojima je zajednica izložena, Louijeune je naglasila da su Haićani pod velikim stresom i bolom zbog napada na privremeni zaštitni status, kako u prvom, tako i u drugom Trampovom mandatu. Ipak, dodala je da haićanska istorija uči da ta zajednica uvek daje više nego što se od nje očekuje i da, čak i u najtežim trenucima, veruje da je bolja budućnost moguća.
Taj duh i ponos bili su vidljivi ispred i unutar stadiona Gilet pre utakmice, gde su navijači nosili timske boje u plavoj, crvenoj i beloj. Serž Difoo, koji je ponikao na Haitiju, a sada živi u Bostonu, rekao je da mu se ispunio san.
Fredo Ozil, 48-godišnjak rođen na Haitiju koji sada živi u Avonu u Masačusetsu, nije ni mogao da pronađe reči. Rekao je da ne može ni da izrazi šta oseća i da je ovo najbolja stvar koja mu se ikada desila. Upitan šta bi značilo da Haiti osvoji prvi bod u istoriji nastupa na Svetskim prvenstvima, Ozil je odgovorio jednostavno: to bi bilo maksimum, bez obzira na ishod, dan će biti nezaboravan.